|
De beide stekels aan de voorzijde van twee rugvinnen onderscheiden hem van de andere soorten. De rugzijde is blauwgrijs met kleine vlekken. De onderzijde is vuilwit.
De doornhaai is de meest algemeen voorkomende soort haai in de Noordzee. Hij leeft hoofdzakelijk in het westelijke en centrale deel van de Noordzee en is vrij zeldzaam langs de Nederlandse kust. De kenmer-
kende stekels aan de voorkant van beide rugvinnen zijn verdedigingswapens, die lastig kunnen zijn voor een visser die een doornhaai in de netten krijgt. Verder zijn doornhaaien ongevaarlijk. Deze kleine (tot 120 cm) haai jaagt vooral in grote scholen op vrijzwemmende vis (voornamelijk zandspiering) maar lust ook wel een krab of een inktvis.
Doornhaaien kunnen tot 25 jaar oud worden en bijna tien kilo wegen. Ze leven op de zeebodem, op een diepte van 90 meter tot een kilometer. In Noorwegen wordt in de winter op doornhaaien gevist door trawlers en met behulp van lijnen met haken. Het gerookte vlees wordt wel verkocht als 'zeepaling', en is onder meer in Duitsland ("Schillerlocken") zeer geliefd. Per jaar bedraagt de vangst in Europa ongeveer
20.000 ton. Het grootste deel hiervan wordt door vissers uit Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk opgevist.
Andere soorten:
|
